Συμφωνία των Πρεσπών

 Στις 12 Ιουνίου 2018 υπογράφεται η συμφωνία των Πρεσπών,ανάμεσα στους υπουργούς εξωτερικών Ελλάδας και Μακεδονίας,Κοτζιά και Δημητρόφ και στους αντίστοιχους πρωθυπουργούς Τσίπρα,Ζάεφ.Μετά από 26 χρόνια φαίνεται πως θα έρθει μια συμφωνία ονομασίας στην Ελληνική Βουλή.Στις 19 Οκτωβρίου πέρασαν οι συνταγματικές αλλάγές από τη Μακεδονική Βουλή παρά το φιάσκο του δημοψηφίσματος στη χώρα στις 30 Σεπτεμβρίου.
 Υπάρχουν πολύ άξονες που μπορεί να σχολιάσει κανείς, θα επικεντρωθώ όμως στους εξής.1.Τι γράφει η συμφωνία2.Τι λέει ο ελληνικός εθνικισμός που διαφωνεί.3.Τι επιδιώκουν όσοι την υποστηρίζουν και 4.Τί σημαίνουν όλα αυτά.

1.Η συμφωνία κατ΄αρχάς καταγράφει κάτι που στη παγκόσμια ιστοριογραφία δεν έχει εμφανιστεί.Η αλλαγή ονόματος και συντάγματος ενός κράτους κατ΄απαίτηση άλλων κρατών και το μοίρασμα της ιστορικής καταγωγής ενός έθνους.Έτσι και αλλιώς δεν έχει υπάρξει τέτοια διαμάχη στην ιστορία για ένα όνομα.Αλλά είναι ιστορικό προηγούμενο σκοταδισμού να λες πως αυτοί δεν έχουν σχέση με τους αρχαίους μακεδόνες κτλπ.Όπως είπα και στο φιλοσοφικό κομμάτι για το μακεδονικό ή βιολογική καταγωγή δεν έπαιζε ποτέ πραγματικό ρόλο στην ιστορία παρά μόνο στις φαντασιώσεις των Ναζί(μάλιστα μόνο των ναζί και όχι στον ιταλικό φασισμό,ας πούμε).Και αν το ΄΄μακεδονική γλώσσα σλαβικής προέλευσης΄΄ βγάζει ένα νόημα σε επίπεδο συγγένιας των γλωσσών-δεν βγάζει νόημα να είναι αντικείμενο διευθέτησης ανάμεσα σε κράτη και όχι σε επιστήμονες,αλλά πέρα από αυτό-αυτό που σίγουρα δεν ΄΄βγάζει νόημα΄΄ είναι το ζήτημα της καταγωγής.Γιατί η πολιτιστική καταγωγή υπάρχει σε εθελοντική βάση-ακόμα και στις θρησκείες έτσι πήγαινε- και υπό αυτήν την έννοια η ταξινόμηση του ποιος μπορεί να επικαλείται τους αρχαίους μακεδόνες ή όχι βάζει στο κάδρο ξεκάθαρα τη βιολογική καταγωγή.Πρακτικά το ελληνικό κράτος για να εξυπηρετήσει την εθνικιστική έξαρση και την καταρρακωμένη εθνική ταυτότητα αυτού του κομματιού των μαζών που αντιδρά για αυτό στην Ελλάδα κάνει μια συμφωνία άκρως ταπεινωτική για τους μακεδόνες.

2.Εδώ έρχεται και το μυστήριο,γιατί λυσσάνε τόσο οι έλληνες εθνικιστές;Η πραγματικότητα είναι πως ξεκινάει από μια καθαρή βάση.Το μπλοκ εξουσίας που υπογράφει τη συμφωνία τους δίνει το πολιτικό χώρο να διατυμπανίσουν τον εθνικισμό τους διαφωνόντας.Σε μια χώρα που η αστική τάξη κάνει όλο και περισσότερο τα θελήματα των αμερικάνων μια σειρά από πολιτικούς κρέτίνους είτε της κυβέρνησης(Καμμένος) είτε της αντιπολίτευσης προσπαθούν να ενσωματώσουν το πιο ανεγκέφαλο και αντιδραστικό κομμάτι της κοινωνίας,φωνάζοντας ότι μας παίρνουν τη Μακεδονία.Τα κατά πολύ πεσμένα νούμερα στη ΔΕΘ για διαμαρτυρία στη συμφωνία  των Πρεσπών σε σχέση με Γενάρη Φλεβάρη και τις εξάρσεις του 1992 δείχνουν του λόγου το αληθές.Κινητοοποιούσαν μόνο οι κρετίνοι και όχι μια επιθετική και αντιδραστική προσέγγιση της εθνικής ταυτότητας.Κατά τ΄άλλα δεν υπάρχει κομμάτι της ελληνικής αστικής τάξης που να μη θελει τη συμφωνία.Απλά η Νέα Δημοκρατία για λόγους πολιτικής συσπείρωσης πρέπει να διατηρηθεί ψηλά στον άγωνα του κρετινισμού όπως και το υπόλοιπο αστικό μνημονιακό μπλοκ-ακόμα και ΚΚΕ και ΛΑΕ έχουν μπει σε αυτόον τον αγώνα.Είναι φανερό ότι αυτά τα κόμματα είτε υπό τον φόβο των διαρροών προς τον ΣΥΡΙΖΑ από τη στήριξη που του δείχνουν οι ευρωπαίοι,είτε από τον φόβο των διαρροών προς αποχή ή και προς ΄΄γνήσια΄΄ εθνικιστικά κόμματα,προσπαθούν να συσπειρωθούν στο πολιτικό σκηνικό με τον πιο μάυρο και αλλοπρόσαλο τρόπο.Τόσο μαύρο όπου μια ΄΄σοβαρή΄΄ Χρυσή Αυγή μπορεί να τους σαρώσει.Από το μνημονιακό αστικό μπλοκ ΄΄διασώζεται΄΄ ο ΣΥΡΙΖΑ και το Ποτάμι,αλλά και οι δύο μην μπορώντας να κάνουν αλλιώς.Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κορμός της κυβέρνησης και το Ποτάμι για λόγους πολιτικής επιβίωσης ως ακραίο κέντρο.Ο μόνος λόγος που δεν συμβαίνει αυτό μέχρι τώρα είναι γιατί η ελληνική αστική τάξη δεν έχει κεντρικό ακόμα σχέδιο για το πως θα αξιοποιηθεί μια σοβαρή χρυσή αυγή.Προς το παρόν παίρνει τον χρόνο της στην εφαρμογή των μνημονίων φοβούμενη την υπερδιέγερση της ταξικής πάλης σε αυτή τη περίοδο.Ακόμα όμως και εκεί δεν βρίσκονται όλοι στην ίδια γραμμή.Άλλη προώθηση από το ΣΚΑΙ για τα συλλαλητήρια,άλλη από το ALPHA,άλλη από τις κλασικές αστικές εφημερίδες.Για αυτό περιορίζονται σε κουβέντες γύρω από την εθνική ενότητα και τον διχασμό και όχι την προδοσία.

3.Ο πολιτικός  χώρος που δίνει η κυβέρνηση έρχεται από τη φύση της συμφωνίας αυτή καθ΄αυτή.Αυτή η συμφωνία γίνεται ξεκάθαρα για την εξυπηρέτηση του αμερικανικού παράγοντα στην περιοχή.Το σχέδιο κυβέρνησης και όλης της ελληνικής ελίτ είναι να σπρωχτούν τα πράγματα σε μια αρπαχτή του πολτικού βαστάντζου των αμερικάνων.Για αυτό η εθνική ενότητα είναι απαραίτητη με τον ίδιο τρόπο που είναι για την ελαχιστοποιηση των κοινωνικών αντιδράσεων.Και αν κάποιος έυκολα μπορεί να πει πως εδώ και 3 χρόνια έντονες κοινωνικες αντιδράσεις δεν υπάρχουν,ας μην ξεχνάμε ότι αυτό γίνεται σε συνθήκες ενίσχυσης του αστικού μπλοκ με τη προδοσία του ΣΥΡΙΖΑ και σχετικής σταθεροποίησης του ΑΕΠ,δύο πράγματα που στη κυριολεξία ο ελληνικός καπιταλισμός τα δανείζεται απότο μέλλον,βλ ΄΄κατάρρευση τραπεζών,έξοδος από τα μνημόνια΄΄ κτλπ.Αλλά ακόμα και να μην τα δανειζόταν αυτά ο χρόνος ενός κοινωνικόυ μουδιάσματος είναι περιορισμένος.Πρακτικά λοιπόν όσοι στηρίζουν τη συμφωνία των Πρεσπών ως κάτι το αντεθνικιστικό,μάλλον δεν βλέπουν τί τους γίνεται.Όλο το πνεύμα της συμφωνίας των Πρεσπών είναι πως θα εφαρμοστεί ο υπέυθυνος εθνικισμός για τα συμφέροντα ελλήνων αμερικάνων αστών και επειδή αυτό γίνεται στο όνομα της αριστεράς έχει ξεκινήσει αυτός ο γύρος του ποιος είναι περισσότεροπατριώτης-εθνικιστής και σε τελευταία ανάλυση και τσιράκι των αμερικάνων(βλ.δηλώσεις Καμμένου πριν δυο εβδομάδες για ΄βασεις σε Λάρισα και Βόλο).Αυτός ο πολιτικός αγώνας κυβερνώντων και λοιπών κρετίνων στο ποιος είναι πιο εθνικιστής είναι απαραίτητο συστατικό για να μένει στη κεντρική συζήτηση η εθνική ενότητα σε μια περίοδο που η κονωνία και ιδιαίτερα η εργατική τάξη βρίσκεται στα όρια της.

4.Τί σημαίνουν όλα αυτά στο σήμερα.Στη Μακεδονία το εκεί εθνικιστικό κόμμα θα βγεί πιο δυνατό και πιο επιθετικό.Η -ας μη γελιόμαστε-διαφαινόμενη εξαγορά των βουλευτών του για να περάσει η συμφωνία την ίδια ώρα που το δημοψήφισμα της Μακεδονίας για τη συμφωνία κατέληξε σε φιάσκο θα δυναμώσει τον εθνικισμό όσο δεν πάει καθώς θα υφίστανται και την ταπείνωση της αλλαγής του ονόματος.Το ότι οι εθνικές ταυτότητες είναι προιόν τις ανάγκης των αστικών τάξεων διεθνώς να ταξινομεί την εργασιακή εκμετάλλευση στο ζωτικό της  χώρο δεν σημαίνει πως τα εθνικά ζητήματα  δεν είναι απολύτως υπαρκτά.Οι νόθες συνειδήσεις δεν καταπολεμιούνται με καταπίεση,ούτε στο κρεβάτι του προκρούστη,αντίθετα όσο δεν παρεμβαίνει η ταξική πάλη σε αυτά τα ζητήματα αντιπαραβάλλοντας την ταξική ταυτότητα στο πεδίο που ικανοποιεί τις άμεσες ανάγκες της προσωπικότητας τουεργάτη,αγρότη κτλπ-να σχεδιάζει δηλαδή για το μέλλον του-αυτές οι νόθες συνειδήσεις πάνε προς το χειρότερο.Το ότι κάποιος πιστεύει συστηματικά κάτι που είναι λάθος ,δεν σημαίνει πως μπορεί να παίζει ο καθένας με τις αντιλήψεις του χωρίς συνέπειες,ούτε αυτή του η αντίληψη από τη ταξική σκοπιά είναι η αρχή και το τέλος των πάντων.Η αμερικάνικη αστική τάξη από την άλλη παίζει σε πυριτιδαποθήκη με μια ναμμένη μολότοφ και η εκρηξη είναι θέμα χρόνου.Η ελληνική αστική τάξη από την άλλη βρίσκεται στην αιχμή των ίδιων της των στρατηγικών επιλογών.Ένα κίνημα που θα ξεσπάσει παράλληλα με αυτήν κατάσταση σε επίπεδο εθνικιστικών υστεριών θα το έχει σμηλέψει η ίδια η πολιτική της αστικής τάξης.Η αέναη αναβολή των πολιτικών αλλαγών σε εκλογικό επίπεδο και σε επίπεδο συνείδησης κυρίως δεν θα τραβήξει για πολύ.Όσο και να πριμοδοτεί ο Τσίπρας τους άλλους κρετίνους με τη παραίτηση Κοτζιά για να διατηρηθεί αυτός στην εξουσία λίγο ακόμη και να μην γίνουν οι πολιτικές αλλαγές,η αλήθεια είναι πως μέχρι τον Μάιο του 2019 πολλές αλλαγές προς το καλύτερο για τον ίδιο δεν μπορούν να γίνουν,ακόμα και αν δεν περικοπούν άμεσα οι συντάξεις.Όταν θα έρθει αυτή η ώρα,το κομμάτι των μαζών που δεν αντέχει άλλο τον ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα μνημόνια θα δει πως δεν θα έχει άλλες ευκαιρίες να βγει στο προσκήνιο όταν το αστικό μπλοκ θα δείχνει ξανά αδύναμο και όσοι έβλεπαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως την δική τους προσωπική αναβολή υπό τον φόβο της ΝΔ απλά θα καταλάβουν πως έχαναν τον χρόνο τους.

Η εθνική ταυτότητα και το μακεδονικό

 Ανοίγω το θέμα της Μακεδονίας ως φιλοσοφικό ζήτημα,γιατί πρώτα και κύρια ξεκινάει από εκεί.Παρ΄ότι θα αναφέρω στη συνέχεια κάποια ιστορικά στοιχεία δεν έχω σκοπό να κάνω μια ιστορική καταγραφή και να εστιάσω σε αυτήν.
 Μπαίνοντας κανείς στην ελληνική βικιπέδια (που είναι κάπως απαράδεκτη,έτσι και αλλιώς)θα διαβάσει πως η μακεδονική ιστορία-στο ομώνυμο άρθρο- είναι γεμάτη λαμπρές σελίδες,ηρωικές μάχες και τα συναφή.Είναι αλήθεια αυτή η ανάγνωση της ιστορίας;;
 Ας ξεκινήσουμε λίγο από τα βασικά.Υπάρχουν δύο διαδρομές για την ιστορία.Ή η ιστορία θα καταγράφεται επιστημονικά και θα προσεγγίζει την αλήθεια ή θα είναι ένα αφιήγημα που θα κινείται ανεξάρτητα από την αλήθεια και τη πραγματικότητα.Συνεπώς μέσα στα πλαίσια της επιστήμης πράγματα που πίστευαμε στο παρελθόν επανααξιολογούνται με την εξέλιξη της επιστήμης αλλάζουν και βγάζουμε μια αρκετά πληρέστερη και διορθωμένη σε ένα βαθμό καταγραφή της ιστορίας με  τα χρόνια.Αυτό είναι κάτι που θα συνέβαινε στη μία διαδρομή.Κατ΄επέκταση λοιπόν ,αφού το παρελθόν επανααξιολογείται,θα πρέπει και οι αναφορές σου σε αυτό να μπαίνουν σε ένα πεδίο κριτικής και αυτοκριτικής με βάση τη συνολική εξέλιξη της επιστήμης της ιστοριογραφίας.Όπως καταλαβαίνουμε όλοι ζούμε σε έναν κόσμο που εφαρμόζεται μονίμως η δεύτερη διαδρομή.
 Να μείνουμε όμως στις συνέπειες της πρώτης παραγράφου.Έστω ότι έχεις την ιστορική αναφορά ότι κατάγεσαι από το μέγα Αλέξανδρο.Από βιολογικής άποψης ακόμα και με την εξαιρετικά ακραία παραδοχή πως όλες οι σχέσεις αναπαραγωγής των μακεδόνων επί εποχής  Μέγα Αλέξανδρου ή των ελλήνων ήταν μόνο με έλληνες,η αλλοίωση των γονιδίων από μάνα σε γιο είναι τέτοια που η θεώρηση πως η σύνδεση με τον Μέγα Αλέξανδρο είναι ιδιαίτερη καθίσταται αστεία και ανούσια.Ακόμα όμως και χωρίς να λάβουμε υπόψη τα γονίδια και να μείνουμε σε μια εντελώς θολή εικόνα στη σχέση προγόνων απογόνων οι μόνες κοινωνικές δομές μεγαλύτερες της οικογένειας που βασιζόντουσαν σε σχέσεις προγόνων ήταν οι φρατρίες στην αρχαιότητα και παρέμεναν αρκετά μικρές.Απλούστατα και εμπειρικά το στοιχείο της καταγωγής δεν έπαιζε καίριο ρόλο τουλάχιστον με τη βιολογική έννοια ουδέποτε στην ιστορία.Έστω όμως και ότι παίζει ρόλο γιατί να κρατάς μόνο τα καλά και να μην κρατάς και τα κακά γονίδια;Δεν υπήρξανε σκάρτοι προγονοί σου;;Εάν θες να προσεγγίζεις την πραγματικότητα θα τη δέχεσαι ως έχει.
 Και πάμε  τώρα στην πολιτιστική καταγωγή.Κάποιοι λένε εύκολα,ότι μιλάμε την ίδια γλώσσα ή έστω μια γλώσσα που κατάγεται από αυτή.Και;;Είναι κατόρθωμα του σύγχρονου ΄΄ελληνικού πολιτισμού΄΄ που οι νέες γενιές ελλήνων μαθαίνουν τη μητρική τους γλώσσα;;Έχετε δει άνθρωπο να ΜΗΝ μαθαίνει την μητρική του γλώσσα;;Όχι να μην τη γράφει,αλλά ούτε και να τη μιλάει;;Τί είδους πολιτιστικό κατόρθωμα είναι αυτό;;Έαν πάλι το κατόρθωμα είναι ότι μαθαίνεις την ιστορία τους,μάλλον αυτό δεν θα έπρεπε να θεωρείται κατόρθωμα.Εφόσον έχεις τη πολυτέλεια της ΄΄κοινής γλώσσας΄΄ θα είναι κατόρθωμα να μην μάθεις για τον Αριστοτέλη και το Σωκράτη.Πέρα από αυτό γιατί στην πολιτιστική του καταγωγή κάποιος να αναφέρεται μόνο στα καλά και όχι στα κακά;Τί ειδους επιλεκτική προσπάθεια είναι αυτή και τη σχέση  μπορεί να έχει αυτό με την αναζήτηση της πραγματικότητας;;Και αν γνωριζείς τα κακά της ΄΄πολιτιστικής σου καταγωγής΄΄ τότε γιατί να μην απορρίψεις απλά τη συνέχεια τους;;Και γιατί να μην θες τα καλά των άλλων ΄΄πολιτιστικών καταγωγών΄΄ ;;
Το μόνο που μένει από αυτές τις προσεγγίσεις είναι ότι θεωρούν το έθνος σαν έναν ενιαίο οργανισμό που κινείται και εξελίσσεται αυτόνομα και καθολικά ταυτόχρονα.Είτε με τη βιολογική καταγωγή και τον πολύ σκοταδιστικό της τρόπο είτε με την πολιτιστική καταγωγή και τον λιγότερο σκοταδιστικό της τρόπο,η εθνική ταυτότητα βασίζεται σε μια αντίληψη που αφετηριακά είναι ένα τεράστιο ψέμα.Και η όποια καταγραφή της ιστορίας μέσα από αυτή την αντίληψη δεν μπορεί να μην ενταχθεί στην δεύτερη διαδρόμη όπως προαναφέρθηκε στη τρίτη παράγραφο.Η λειτουργία ενός ενίαιου οργανισμού εμφανίζεται στις κοινωνίες των μελισσών και των μυρμηγκιών που ο τρόπος αντίληψής του ρόλου πρέπει να τελέσουν για να επιζήσουν είναι κυριολεκτικά ενστικτώδης γονιδιακός ή με έναν χημικό ντετερμινισμό δηλάδη η έκκριση μιας ουσίας να ευνοεί ή και να καθορίζει μια συμπεριφορά έναντι της άλλης.Είναι προφανές ότι δεν ανήκουμε σε ένα τέτοιο είδος και άρα δεν υπάρχει εθνικό υποσυνείδητο με ενιαία κίνηση.

 Συνεπώς  τί διαμορφώνει την εθνική ταυτότητα;Η εκπλήρωση μιας ιστορικής ανάγκης της αστικής τάξης για την οποία θα πρέπει να υπάρχει ένα αφιήγημα το όποιο θα κάνει τους περισσότερους να νιώθουν καλύτερα για το τώρα.Και αυτή η ανάγκη δεν είναι άλλη από τη κοινωνική συνοχή.Είναι ο ίδιος μηχανισμός με τη θρησκεία.Δηλαδή,πιστεύει κάποιος στον Θεο γιατί νιώθει καλύτερα και με αυτό τον τρόπο οι άνθρωποι αποφεύγουν υποτίθεται να κάνουν κακά πράγματα και αμαρτίες.Στο άρθρο περί ΄΄καθαρού ορθολογισμού΄΄ ξεκαθαρίζω το πόσο κακό είναι αυτό.Η μόνη διαφορά στην περίπτωση της εθνικής ταυτότητας είναι ότι έχει πιο περίπλοκο σύστημα πειθούς  μιας και η αντίληψη της εθνικής ταυτότητας δεν μπορεί να υποσχεθεί αιώνια ζωή.Η ιστορία όμως λέει πως -όλως τυχαίως-οι εθνικές ταυτότητες αναδεικνύονται αναζητώντας κρατική υπόσταση μόνο από τη βιομηχανική επανάσταση και μετά. Αν όλες αντλούν αναφορές χιλιάδες χρόνια πίσω γιατί κοιμόντουσαν τόσο καιρό μέσα στις αυτοκρατορίες που τις καταπίεζαν;;
 Επομένως στο ερώτημα υπάρχει μακεδονική εθνότητα η απάντηση είναι -υπάρχει όσο και οι υπόλοιπες.Έχει δηλαδή την υπόσταση που παίρνουν όλες οι εθνότητες στα μυαλά των ανθρώπων.Εκτός αν υπάρχει κάποιο ληξιαρχείο κατοχύρωσης εθνοτήτων που έκλεισε μετά το Μ.Αλέξανδρο και δεν το γνωρίζουμε.Και από εκεί και πέρα ξεκινά ένα γαϊτανάκι του ελληνικού εθνικισμού να μην επιτρέψει την αναφορά σε ένα άλλο μακεδονικό έθνος.Το σίγουρο όμως είναι πως το μακεδονικό έθνος αφορά πληθυσμούς που αντλούν αναφορές από τα σλαβικά φύλα που εγκαταστάθηκαν στη περιοχή με το όνομα Μακεδονία τον 7ο αιώνα μ.χ.Φαντάζομαι δεν χρειάστηκε ποτέ κάποιος Τίτο για να τους δώσει αυτό το σημείο αναφοράς,αφού έμεναν εκεί τόσο καιρό.Άλλωστε και η Πηνελόπη Δέλτα(Μυστικά του Βάλτου) και ο Στρατής Μυριβήλης (Η Ζωή Εν Τάφω) τους έχουν καταγράψει ως μακεδονική εθνότητα με μακεδονική γλώσσα.Γιατί πως αλλιώς θα ονομαστεί η γλώσσα που μιλιόταν κυρίως στη μακεδονία;

Το διακύβευμα επομένως δεν είναι να δώσει κάποιο πιστοποίηση εθνότητας ή να κάνει καλά βαφτίσια σε ένα έθνος.Το διακύβευμα το βρίσκει κανείς στο σημείο εκκίνησης της εθνικής ταυτότητας.Για τα βαλκανικά έθνη ή για την ακρίβεια για τα πιο καθυστερημένα σε κρατική υπόσταση έθνη που φτιάχτηκαν μέσα στην Οθωμανική αυτοκρατορία το αφιήγημα ενός έθνους με μεγάλη ιστορία που διαφέρει ή και υπερέχει πολιτιστικά από άλλα έθνη ήταν απαραίτητο για να διασφαλιστεί η κοινωνική συνοχή σε φτωχά κράτη.Αλλιώς οι κοινωνικές ανισότητες σε ένα μη ανεπτυγμένο κράτος γίνονται λιγότερο ανεκτές και λόγω των ορίων της φτώχειας,αλλά και λόγω της χαμηλής ανταγωνιστικής προοπτικής που έχουν αυτά τα κράτη μέσα στον καπιταλισμό.Πρακτικά η ανέχεια φαντάζει πιο μόνιμη σε σχέση με τα κράτη που μπορούν και χαράζουν πιο επιθετική εξωτερική πολιτική.Για αυτό και οι διαδηλώσεις γίνονται για το Μακεδονικό και όχι για τις παραβιάσεις των Τούρκων ,γιατί ελάχιστοι μπορούν να έχουν άμεσες προσδοκίες από μια επιθετική πολιτική της Ελλάδος.Αυτού του είδους ο εθνικισμός έχει έναν πολύ απλό ρόλο,λοιπόν,τη διαφύλαξη της εθνικής ταυτότητας σε επιθετικό βαθμό.Από τις συνεχείς φράσεις του στυλ ΄΄δεν είμαστε φασίστες,αλλά απλός λαός΄΄ γίνεται φανερό πως κύριο άγχος αυτών των συλλαλητηρίων είναι η μεγαλύτερη ενσωμάτωση στη κοινωνία της εθνικής ταυτότητας με τη μορφή της εθνικής ενότητας και του ενιαίου οργανισμού που αναφέραμε πριν.Η εκ των πραγμάτων διχαστική για το έθνος παρακαταθήκη του μνημονίου αντιμνημονίου δεν μπορεί να παραμεριστεί απλά με την προδοσία του ΣΥΡΙΖΑ.Είναι απαραίτητο για την κυρίαρχη τάξη να διασφαλίσει τη κοινωνική συνοχή ή απλά την ελαχιστοποίηση των κοινωνικών αντιδράσεων με ένα νέο ρεύμα εθνικισμού.Και αυτός είναι ο χώρος που έδωσε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ με την πολιτική του.

Η μεγάλη παγίδα του ΄΄καθαρού ορθολογισμού΄΄.

 Ο άνθρωπος της φωτογραφίας ονομάζεται Μπέρτραντ Ράσελ.Ουδέποτε απέδωσε τον εαυτό του την επινόηση ενός ΄΄καθαρού ορθολογισμού΄΄.Ο όρος ΄΄καθαρός ορθολογισμός΄΄ υπάρχει για να δηλώσει την επιδίωξη πολλών ατόμων στη δημόσια σφαίρα που αντλούν επιρροές από τον Ράσελ(ή πέφτουν συμπτωματικά σε κοινά σφάλματα),να ασχοληθούν για κοινωνικά ζητήματα χωρίς να λερώσουν τα χέρια τους με τη πολιτική.Και ως προς αυτό αποτυγχάνουν.

  Ξεκινώντας από τον όρο ορθολογισμός είναι δύσκολο κανείς να πει τί μπορεί να πάει στραβά.Πόσο μάλλον όταν αυτός ο ορθολογισμός καθίσταται επιστημονικός.Είναι δύσκολο να το πει κάνεις,δηλαδή,γιατί δεν πάει κάτι στραβά.Ας προσδιορίσουμε δύο συστήματα αντίληψης.Ένα σύστημα αντίληψης όπου το τί πιστεύω για την πραγματικότητα καθορίζεται από το τί με κάνει να νιώθω καλά.Ένα άλλο σύστημα αντίληψης  όπου αυτό που πιστεύω είναι αυτό που βάσει στοιχείων και λογικής είναι πιο πιθανό να είναι πραγματικότητα.Προφανώς το ένα σύστημα αντίληψης θα μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα προσωρινά,αλλά θα μας κάνει να πεθάνουμε πιο γρήγορα,ή να υποβαθμίσουμε τη ζωή μας με οποιοδήποτε τρόπο.Το δεύτερο σύστημα αντίληψης μπορεί σε άμεσο επίπεδο να μην βελτιώνει την ψυχολογική μας κατάσταση,αλλά ο σχεδιασμός της ζωής μας πάνω σε αυτό το σύστημα θα κάνει τη ζωή μας πολύ καλύτερη.Εδώ βρίσκεται το προβάδισμα του ορθολογισμού,δηλαδή,στη λογική της μεγαλύτερης  σε διάρκεια και ποιοτικότερης ανταμοιβής.
  Και τώρα ας κάνουμε μια σκληρή παραδοχή όπως οφείλουμε στον εαυτό μας.Στον ανθρώπινο οργανισμό συνυπάρχουν και τα δύο συστήματα αντίληψης,άρα και στον δικό μας οργανισμό.Δεν θα μπορούσε να μην συνυπάρχουν αφού η συμπεριφορά του ανθρώπινου εγκεφάλου εμφανίζει ανέκαθεν και τις δύο ιδιότητες.Συνεπώς ο οποιοσδήποτε ισχυρίζεται ότι μπορεί με βεβαιότητα και εφαρμόζει κάθε στιγμή μόνο το ένα σύστημα αντίληψης(το δεύτερο),αυτομάτως επιβεβαιώνει πως μόλις εφήρμοσε  το άλλο.
   Κατ΄επέκταση για την βέλτιστη ολοκλήρωση των πιστεύω του καθενός είναι απαραίτητη η αυτοκριτική.Υπό αυτή τη σκοπιά η κάθε αντιλήψη παιρνεί από ένα και δύο και τρία φλιτρα προτού ΄΄μονιμοποιήθει΄΄ σε ένα ΄΄πιστεύω ότι΄΄.Εδώ έρχεται όμως και κάτι άλλο απαραίτητο.Η κριτική.Όπως είπαμε εφόσον συνυπάρχουν αυτά τα δύο στον ανθρώπινο εγκέφαλο ο δικός σου οργανισμός μπορεί να είναι πιο ευάλωτος σε κάποια λογικά σφάλματα που κάνουν εσένα να νιώθεις καλύτερα,αλλά κάποιον άλλον να μην τον κάνουν να νιώθει καλύτερα ή χειρότερα.Κατ΄επέκταση το να είσαι δεκτικός στη κριτική είναι απαραίτητο στοιχείο για ένα σωστό πιστεύω μακροπρόθεσμα.Το οποίο με τη σειρά του σημαίνει δεκτικός στην αντιπαράθεση.Προφανώς κάθε κριτική που σου γίνεται δεν μπορείς  να τη θεωρήσεις αυτόματα σωστή,καθώς και αυτός που κριτικάρει άνθρωπος είναι,άρα πρέπει με τη σειρά σου να ασκείς και εσύ κριτική και να αντιπαρατίθεσαι.Σε τελική ανάλυση αν δεν ξέρεις να κάνεις κριτική πως γίνεται να ξέρεις να κάνεις αυτοκριτική και τούμπαλιν.
 Και εδώ πρέπει να ειπωθεί κάτι που αφορά το πρώτο σύστημα αντίληψης-το ιδεαλιστικό*.Οι άνθρωποι στο μεγαλύτερο διάστημα της καθημερινής τους ζωής δεν θέλουν να αντιπαρατίθενται,νιώθουν άσχημα.Ή για την ακρίβεια θέλουν να αντιπαρατίθενται υπό ιδιαίτερες συνθήκες.Δηλαδή τη συνθήκη ενός ΄΄μεγάλου αδελφού΄΄ (όχι αυτού που μας παρακολουθεί όλους ,αλλά του κανονικού) όπου αντιπαρατίθεται με χαρακτηριστική άνεση διότι ξέρει αρκετά περισσότερα πράγματα,αλλά και διότι αυτό σίγουρα δεν θα έχει συνέπειες στη κοινωνική του ζωή.Κατά συνέπεια ακόμα και αυτές οι αντιπαραθέσεις σε αυτές τις συνθήκες εμφανίζονται αλλοιωμένες.Δηλαδή είσαι πολύ λιγότερο δεκτικός στη κριτική γιατί αυτή η αντιπαράθεση ξεκινάει αντιδιαμετρικά με όλες τις αντιπαραθέσεις που φοβόσουν να κάνεις,Σαν να κρατάς την ανάσα σου και τη στιγμή που σταματάς να τη κρατάς να θες να ανασάνεις περισσότερο για να αναπληρώσεις τον χαμένο χρόνο.Επί της ουσίας ,δηλαδή, με δεδομένο πως  μια αντιπαράθεση μπορεί να χτυπήσει ευαίσθητες χορδές που να αποφύγουν την κοινωνικοποίηση με αυτό το άτομο είτε πρόκειται για φυσική κοινωνικοποίηση είτε πρόκεται για ευρύτερη κοινωνική αποδοχή του άρθρου ,της δουλειάς ή του βίντεο που ανεβάζεις στο διαδίκτυο,με το να αποφεύγεις την αντιπαράθεση χτυπωντας τις ευαίσθητες χορδες του συνομιλητή ή αυτού που επιδιώκεις να γίνει συνομιλητής σου,καταλήγεις πολύ εύκολα να μην συγκρούεσαι /αντιπαρατίθεσαι με πολλές διαδεδομένες αντιλήψεις.

 Υπό αυτή τη σκοπιά η απόσταση από τη πολιτική από τη σκοπιά ενός που θέλει να λέγεται ορθολογιστής έχει μια πολύ καθαρή ερμηνεία.Παρα ταύτα τα πιο σημαντικά από κάθε άποψη κοινωνικά ζητήματα διαπλέκονται άμεσα με τη πολιτική-από τον ίδιο τον ορισμό της πολιτικής και της εξουσιάς.Επί της ουσίας ένας ορθολογιστής που δεν καταπιάνεται με αυτά ειδικά όταν έχει αντίκρισμα ο λόγος του στη δημόσια σφαίρα,τότε σίγουρα πέφτει στο σφάλμα του πρώτου συστήματος αντίληψης.Ακόμα περισσότερο όταν αξιολογεί ιδεολογίες με τους όρους που διαδίδονται στα μέσα,όταν αναζητά ειδησεογραφίες με τους όρους με τους οποίους η κοινωνική-επικοινωνιακή του δράση θα είναι πιο ΄΄προνομιακή στο δημόσιο διάλογο΄΄* τότε αυτά τα σφάλματα καταφέρνουν και αποτυγχάνουν στο θεωρητικό σκοπό της απεμπλοκής από τη πολιτική,ή από το ιδεολογικό bias,όπως ενδεχομένως να το αντιλαμβάνονται οι δρώντες.Το οποίο bias προφανώς και υπάρχει όσο υπάρχουν σε όλες τις σχετικά σταθερές αντιλήψεις των ανθρώπων που συνδεόνται με τη στάση τους απέναντι στη πολιτική και τα κοινωνικά ζητήματα.
Και λόγω αυτόυ έβαλα τον Ράσελ στη φωτογραφία παρ΄όλη την επίκληση που δέχεται από κόσμο που κάνει φανερή προσπάθεια να απεμπλακεί από αυτό το bias.Ο Ράσελ δεν κατάφερε και δεν επιδίωκε να απεμπλακεί από τη πολιτική(βλ.πολιτικές αντιλήψεις Ράσελ,φιλειρηνιστικό κίνημα κτλπ).Στην εποχή που ζούσε (δυο παγκόσμιοι πόλεμοι,ψυχρός πόλεμος,πόλεμος του Βιετνάμ) η απεμπλοκή από τη πολιτική δεν είχε τη προνομιακή θέση στο δημόσιο διάλογο* που έχει σήμερα.Απλά και αυτός με τη σειρά του προσπάθησε να κρατήσει κάποιες καλές για τον ίδιο αποστάσεις όχι με ιδιαίτερη επιτυχία.Το φιλειρηνιστικό του κίνημα του Ράσελ σε καμιά περίπτωση δεν ήταν αυτό που χαρακτήρισε τη μαχητικότητα των δυναμικών αντιπολεμικών κινημάτων αργότερα τα τέλη της δεκαετίας του 60΄(βλ,Μάης του 68 σε Γαλλία,ΗΠΑ,Ιταλία,Μεξικό).Η μη εμπλοκή με τη πολιτική (που εκφράστηκε και  ως  μη εμπλοκή με κοινωνικά ζητήματα τον περισσότερο καιρό) απέκτησε αυτή τη προνομιακή θέση από τα τέλη του 80΄, στην Ελλάδα κυρίως τις δεκαετίες του 90΄,2000΄ και αυτή τη δεκαετία μάλλον πνέει τα ολίσθια.Στην Ελλάδα μπορούμε να πούμε ότι άρχισε να πεθαίνει το 2010,το 2015 είχε σημαντικά σημάδια ότι βρίσκεται κοντά στο θάνατο,(βλ.το κλίμα που υπήρχε τη περίοδο του δημοψηφίσματος) και τα τελευταία τρία χρόνια διασώθηκε προσωρινα.Πάντως ο ΄΄καθαρός ΄΄ ορθολογισμός σίγουρα αργά ή γρήγορα αποτυχαίνει στον σκοπό του και ή λερώνεται από τη μία μεριά της πολιτικής ή από την άλλη ή και από τις δύο.



*Τον όρο ιδεαλιστικό δεν τον χρησιμοποιώ ως γνήσια πειργραφή της αντίληψης ,αλλά περισσότερο πως αυτή η αντίληψη θα μπορούσε να θεωρηθεί πιο συγγενική ή και σχέση  προϊόντος -προέλευσης με αυτό το φιλοσοφικό ρεύμα περί αυτόνομης πορείας των ιδεών.
*Την έννοια της προνομιακής θέσης στο δημόσιο διάλογο θα την αποσαφηνίσω σε επόμενο άρθρο αντίστοιχης κατηγορίας.

Κεφάλαιο:Kυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ Μέρος 1ο

 Στις 25 Ιανουαρίου του 2015 τα αποτελέσματα των εκλογών δίνουν την πρώτη θέση στον ΣΥΡΙΖΑ με 149 έδρες στη Βουλή.Την επόμενη μέρα σε μια λιτή ανακοίνωση ο Πάνος Καμμένος λέει στους δημοσιογράφους ΄΄έχουμε κυβέρνηση΄΄.Είχε κλείσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ή αλλιώς Τσίπρα-Καμμένου.Αυτή η αναδρομή γίνεται τώρα,πρώτον γιατί εξακολουθεί να βρίσκονται στην κυβέρνηση οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και δευτέρον πολιτικά έχουν φάει τα ψωμιά τους,δηλαδή τελειώνουν από την κυβέρνηση και είναι απίθανο να επιστρέψουν σε αυτήν υπό αυτή τη μορφή.Αυτή η αναδρομή δεν θα ειναί χωρισμένη ούτε χρονολογικά ούτε θεματολογικά,αλλά στρατηγικά.Ποια είναι τα πράγματα που στρατηγικά ήθελαν να εκφράσουν αυτά τα δύο κόμματα και τι συμπεράσματα αξίζει να βγάλει κανείς για το τί κάνουν σήμερα.
 Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ως αντιμνημονιακό μέτωπο
 Μετά τις 25 Γενάρη υπήρχαν δύο κόμματα διαθέσιμα να συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ,το Ποτάμι και οι  ΑΝΕΛ.Τα υπόλοιπα κόμματα είτε είχαν αποκλείσει τη συνεργασία βλ.ΚΚΕ είτε είχε αποκλειστεί ντε φάκτο από τον ΣΥΡΙΖΑ από πριν βλ.ΠΑΣΟΚ,ΝΔ.
 Ως αναφορά για το ΚΚΕ,ο ΣΥΡΙΖΑ επιδίωξε πολιτική συνεργασία πάνω στο τίτλο ΄΄μια κυβέρνηση της αριστεράς΄΄ λίγο πριν τις εκλογές του Μαίου του 2012.Η Παπαρήγα από το 2012 για το ΚΚΕ απέκλεισε το ενδεχόμενο με χαρακτηριστική απαξίωση της πρότασης.Το τί εξυπηρετούσε για το ΚΚΕ αυτή η άρνηση είναι μιας άλλης τάξης συζήτηση.Αλλά για το ΣΥΡΙΖΑ είναι εμφανές.Παρ΄ότι τα προγράμματα ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ από το τέλος του συνασπισμού που οδήγησε στη συγκυβέρνηση με Μητσοτάκη,εμφανίζονται ασύμβατα ήξερε  πως ανεξάρτητα από το ποιά θα είναι η απάντηση του ΚΚΕ η κατάσταση για τον ΣΥΡΙΖΑθα είναι κερδισμένη πολιτικά σε κάθε περίπτωση.Εάν το ΚΚΕ δεχόταν τότε σίγουρα το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ θα ενέπνεε πολύ περισσότερο σαν κύρια πρόταση σοσιαλδημοκρατικού τύπου διακυβέρνησης από το οποιοδήποτε πρόγραμμα του ΚΚΕ που ελέω των δύο δεκαετιών αριστεριστικής ρητορικής ή θα ήταν αντιφατικό με τη μέχρι τότε πορεία του ή θα ήταν ένα κενό γράμμα βλ.πρόγραμμα για τη κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής.Κάθε φορά όμως που το ΚΚΕ αρνιόταν επιδεικτικά έμοιαζε σαν να ήθελε να αποφύγει καθήκοντα εξουσίας μιας κια δεν είχε σοβαρή εναλλάκτική  σε σχέση με την πολιτική πρόταση της κυβέρνησης της αριστεράς εκτός από την επίκληση στο μέλλον.
 Από ΠΑΣΟΚ,ΝΔ τα πράγματα ήταν απλά .Η συνεργασία μαζί τους θα θεωρούταν συγχωροχάρτι  στη βάρβαρη πολιτική των μνημονίων,άρα αμέσως ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπαιρνε σειρά με Καρατζαφέρη,Κουβέλη.Το Ποταμί από την άλλη ήταν μια ανοικτή πόρτα,αλλά ήταν ταυτόχρονα ανοικτή πόρτα και για τους άλλους.Για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν βασική η αντιπαράθεση με το ποτάμι καθώς είναι φανερό πως ένα αστικό κόμμα του λεγόμενου ακραίου κέντρου θα αποτελούσε αποκούμπι για απογοητευμένους ψηφοφόρους των ΝΔ ΠΑΣΟΚ(βλcuididianos στην Ισπανία.,Μακρόν στη Γαλλία).Αυτό αποτελούσε για το ΣΥΡΙΖΑ μια εκλογική απειλή,αλλά και για τον όποιο μακροπρόθεσμο ρόλο επιδίωκε να παίξει στη πολιτική σκηνή.Παρ΄όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ στα πολιτικά πάνελ νουθετούσε το ποτάμι να πάρει θέση και δεν αντιπαρατίθοταν με όρους ΝΔ,ΠΑΣΟΚ ή και ΔΗΜΑΡ παρ΄όλο που ήτνα φανερό πως μπορούσε να παίξει(το Ποτάμι) το ρόλο της ΔΗΜΑΡ ακόμα καλύτερα.Αυτό είναι αναγνωριστικό ότι το προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ ήθελε συνεργασία,συμμαχία με βάση το τί κάνεις σήμερα σε σχέση με τα μνημόνια και όχι το τι προτείνεις,ανεξάρτητα πόσο άσχημη θα ήταν μακροπρόθεσμα για τον ΣΥΡΙΖΑ μια συνεργασία με το Ποτάμι.Για αυτό το ζήτημα της συνεργασίας με το Ποτάμι και με τη ΔΗΜΑΡ είχε μείνει ανοικτό και για αυτό δέκτηκε στους κόλπους του ΄΄το μισό ΠΑΣΟΚ΄΄.
 Παρ΄όλα αυτά η συνεργασία με τους ΑΝΕΛ έγινε ΄΄υπερβολικά΄΄ εύκολα και γρήγορα,μόλις σε λίγες ώρες.Στην Ιταλία δύο κόμματα με μικρότερες πολιτικές διαφορές(Κίνημα5 αστέρων,Λέγκα του Βορρά) χρειάστηκαν κάτι παραπάνω από δύο μήνες σε ένα επίσης πολωμένο πολιτικό κλίμα.Κυριολεκτικά το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ βασιζόταν σαν να περιμένε τους ΑΝΕΛ να μπουν ση Βουλή σε περίπτωση που δεν έπαιρνε αυτοδυναμία και όλα τα υπόλοιπα να ήταν εφεδρικές κακές λύσεις που θα οδηγούσαν πιθανόν γρήγορα σε νέες εκλογές.Υπό αυτήν την έννοια το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ κατά αντιστοιχία ήταν ένα.Αντιμνημόνιο.Εκ των πραγμάτων αυτό από μεριάς  ΣΥΡΙΖΑ παιρνούσε σε μια κατάσταση μέριμνας για τα φτωχά λαικά στρώματα και για τους ΑΝΕΛ πιο εθνικόπατριωτικό χαρακτήρα.Το προφίλ της κυβέρνησης προσπαθούσε να κάνει έναν εντελώς στρεβλό αντικατοπτρισμό του τί συνέβαινε στις πλατείες του 2011-2012 κυρίως στις συνειδήσεις των ανθρώπων.Παρ΄όλα αυτά οι πρώτες βδομάδες είχαν μια τρανταχτή επιτυχία(δημοσκοπήσεις της περίοδου) για να ακολουθήσει η πρώτη τρανταχτή αποτυχία στη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη.
 4 μήνες αργότερα αφού είχε υποχωρήσει σε μια σειρά πραγμάτων έχοντας δεσμεύσει αποθεματικά ταμείων κτλπ,οδηγήθηκε στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου για αν το θα έρθουν νέα μέτρα.Μέχρι σήμερα κανείς δεν μπορεί να πει τι απ΄όλα σκεφτόταν ο Τσίπρας με αυτή την απόφαση.Μένει ένα φυσικό ερώτημα εάν τρόμαξε με την ΕΚΤ ή αν ήλπιζε σε ένα καλό για τον ίδιο αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα,δηλαδή μια ηρωική απόδραση από μια οριακή ήττα του ΟΧΙ ή μια οριακη νίκη του ΟΧΙ που του δίνει το ελεύθερο να παρουσιαστεί ως συμφιλιωτής.Όπως και να έχει οι αυταπάτες ήταν τεράστιες για τον ίδιο και λαικές μάζες,η εργατική τάξη και τα φτωχά λαικά στρώματα ήταν αρκετά αποφασισμένα παρ΄όλες τις πιέσεις της περιόδου.Την επόμενη μέρα ο Τσίπρας είχε κείμενο για το ρόλο του επίδοξου συμφιλιωτή,εργατικής τάξης και αστών,μνημονιακών αντιμνημονιακών,μια μεγάλη αντίφαση καθώς ο ένας επιβάλλει και ο αλλος αποδέχεται ,δεν θα μπορούσε όμως να έχει ετοιμάσει κάτι άλλο.Και αυτό ήταν το τέλος του αντιμνημονιακού μετώπου.Το μπλοκ του ΟΧΙ που ήταν αυτό που είχαν αφήσει πίσω τους οι πλατείες είχε πλέον ένα ξεκάθαρο διχασμό.Και αυτός ο διχασμός δεν ήταν τίποτα άλλο από τις μάζες με τους εκπροσώπους τους.

Ζακ Κωστόπουλος και ΜΜΕ

Στις 21 Σεπτεμβρίου σκοτώνεται ο Ζακ Κωστόπουλος.Δεν θα αναφερθώ στην ιδιότητα του καθώς στην προκειμένη περίπτωση δεν παίζει βασικό ρόλο.Έχει σημασία όμως να ξέρουμε ότι οι άνθρωποι έχουν όνομα και επώνυμο.Όχι γιατί το αμφισβήτησε ποτέ κανείς,αλλά γιατί στην ειδησεογραφία το όνομα ενός ανθρώπου παραλείπεται ή συμπεριλαμβάνεται ανάλογα με την έμφαση που θέλει να δώσει κανείς στην είδηση.Άλλο να δολοφονείται ο Ζακ Κωστόπουλος και άλλο ένας ΄΄επίδοξος ληστής΄΄.Όπως είχει πει και ο Τάιλερ Ντέρτεν στο fight club ΄΄είχε όνομα(Ρομπερτ Πόλσεν) και πέθανε,μάθετε το τουλάχιστον΄΄ ή κάπως έτσι.Ας δούμε μερικά μέσα που δεν το μάθανε.
ΣΚΑΙ

Νεκρός ο ληστής που επιχείρησε ληστεία κοσμηματοπωλείου και τραυματίστηκε

Χτυπήθηκε από σπασμένα τζάμια και παρουσίασε έντονη αιμορραγία.Έχασε τη ζωή του ο άνδρας που επιχείρησε να πραγματοποιήσει ληστεία σε κοσμηματοπωλείο στην Ομόνοια και τραυματίστηκε σοβαρά από τα θραύσματα της τζαμαρίας του μαγαζιού, την οποία και έσπασε προκειμένου να φύγει όσο το δυνατόν συντομότερα από το μαγαζί.

Ειδικότερα, ο ληστής, ο οποίος κρατούσε μαχαίρι, είχε καταφέρει να εισέλθει στο εσωτερικό του καταστήματος κατά την διάρκεια ολιγόλεπτης απουσίας του ιδιοκτήτη , ο οποίος και θέλησε να πάει στο περίπτερο.

Καθώς άρχισε να αρπάζει πολύτιμη λεία, έγινε αντιληπτός από περαστικούς που στάθηκαν έξω από το κατάστημα.

Ο άνδρας, πανικόβλητος, προσπάθησε να δραπετεύσει ανεπιτυχώς από την πόρτα ασφαλείας.

Εν συνεχεία άρπαξε έναν πυροσβεστήρα και έριξε την τζαμαρία.

Χτυπήθηκε από σπασμένα τζάμια και παρουσίασε έντονη αιμορραγία.

Πηγή: http://www.skai.gr/news/greece/article/384009/nekros-o-listis-pou-epiheirise-listeia-kosmimatopoleiou-kai-traumatistike-21-9-2018/#ixzz5S3Rez3mv

STAR

Ληστής πέρασε μέσα από βιτρίνα κοσμηματοπωλείου και σκοτώθηκε

Δείτε τις αποκλειστικές εικόνες του Star - Αιματηρή απόπειρα στην Κάνιγγος

Πηγή:https://www.star.gr/eidiseis/ellada/435969/kaniggos-aimathrh-lhsteia-skotwthhke-o-lhsths

Ενδιαφέρον έχει και αυτή η κάλυψη της είδησης.

http://www.ant1news.gr/news/Society/article/515289/nekros-o-antras-poy-prospathise-na-klepsei-kosmimatopoleio

Μπορεί να πει κανείς εύκολα ότι αν δεν γνωρίζεις το όνομα του πως τον αναφέρεις;;Σίγουρα με πολλούς τρόπους ,όπως φαίνεται όμως πολλά ακόμα που αναφέρουν δεν γνωρίζανε οι συγκεκριμένοι οι δημοσιογράφοι όπως τα αίτια θάνατου του Ζακ,το τί πραγματικά συνέβη -μιας και πολλά πραγματα που περιγράφονται δεν συνάδουν με το βίντεο.

Ας πούμε όμως τί δείχνει αυτό το βίντεο.Μίλωντας στο δελτίο της δευτέρας 24/9 o Χατζηνικολάου λέει με μια ιδιαίτερη πολιτική ορθότητα που τον διακρίνει να μην κάνουμε εκτιμήσεις γιατί δεν γνωρίζουμε όλα τα στοιχεία.Ενδιαφέρον αν εξαιρέσεις το πως καλύφθηκε δημοσιογραφικά το περιστατικό από το ίδιο του το κανάλι.Αυτό το βίντεο όμως ,που δεν χρειάζεται παραπομπή καθώς παίζει παντού, τί δείχνει;;
Δείχνει τον Ζακ εγκλωβισμένο σε ένα κοσμηματοπωλείο,που πολλοί θεωρούν ότι πήγε να κλέψει,αλλά αυτό δεν μας αφορά προς το παρόν ,δύο άτομα να τον παρακολοθούν απ΄έξω ο ένας εκ των οποίων πετάει ένα αντικείμενο πάνω του,ο Ζακ αποτυγχάνει να απεγκλωβιστεί με έναν πυροσβεστήρα και βγαίνει σχεδόν σε οριζόντια στάση σπάζοντας το τζάμι μιας βιτρίνας,όπου τα γυαλία που σπάει τα κλωτσάνε τα δύο άτομα κατά πάνω του.Αφού καταφέρει να βγεί αυτή τη φορά βρίσκεται σε οριζόντια σταση με το έδαφος και η κλωτσιές συνέχίζουν η μια εκ των οποίων πατάει το κεφάλι του στα σπασμένα γυαλία.Εκεί κάποιος σταματάει τα δύο άτομα.Η συνέχεια είναι άνευ συζήτησης γιατί όποια ζημιά και αν ήταν να γίνει έγινε τότε.
Κυκλοφόρησε η είδηση πως η αιτία θανάτου δεν είναι οι κακώσεις.Αδιάφορο!Είτε οι κακώσεις να είναι είτε η αιμοραγία είτε μια ανακοπή καρδίας.αυτό που προκάλεσε επί της ουσία τον θάνατο κατά πάσα πιθανότητα σύνεβη τη στιγμή που ήταν κάτω όπως το βλέπαμε στο βίντεο.Εκτός αν ψάχνει κανείς για βολικές και εξαιρετικά αυθαίρετες ερμηνίες για να βρει την απάντηση.
Γράφοντας αυτά δεν νιώθω και πολύ βιαστικός να βγάλω κάποια συμπεράσματα.Μερικές φορές όσο και αν η εικόνα είναι χίλιες λέξεις αυτές οι χίλιες λέξεις χρειάζονται να ειπωθούν για να βγάλεις συμπέρασμα.Και είναι εξαιρετικά απλό συμπέρασμα αυτό που θα βγάλω.Δύο άτομα βλέπουν έναν άλλο άνθρωπο,τον Ζακ στη προκειμένη περίπτωση σε οριζόντια θέση και υπό την υπόνοια ότι σκόπευε προηγουμένως να κάνει ζημιά στην περιουσία τους τον σκοτώνουν.Δεν απειλήθηκαν σε καμιά περίπτωση,ούτε προσπάθησαν να τον ακινητοποιήσουν.Έκαναν αυτό που φώναζαν ακόμα και όσοι είδαν το βίντεο στα social media εκτιθέμενοι δημόσια και υποτίθεται ψύχραιμοι.Έκαναν αυτό που έκαναν και τα κανάλια στη κάλυψη της είδησης.ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΑΝ για τη ζωή του Ζακ.Μπροστά στο μένος  για το ενδεχόμενο να χάσουν κομμάτι από την περιουσία τους το μερίδιο τους δεν υπολόγισαν ότι υπάρχει μια ζωή κάτω από τα πόδια τους,πέρα από τα πληκτρολόγια τους,πέρα από την ειδησεογραφία τους και το newsroom τους.Άλλοι αδιαφόρησαν σε σημαντικότερες καταστάσεις και με σημαντικότερες επιδιώξεις με πιο σημαντικά αποτελέσματα,άλλοι σε λιγότερο σημαντικές καταστάσεις και επιδιώξεις με υποδεέστερα αποτελέσματα.Το θέμα είναι ότι πρόκειται για κανιβαλισμό.Η καρδιά του κανιβαλισμού δεν είναι το πόσο αισθητικά  απεχθές ακούγεται κάποιος να τρώει άνθρωπο,αλλά ότι κάποιος μπροστά στις ορέξεις του αδιαφορεί για τη ζωή του διπλανού του.

Βλέπω πολλούς ψύχραιμους σχολιαστές να λένε ότι υπερέβαλλαν ο καταστηματάρχης και ο συνεργός του.Είναι υπερβολή όταν ο άλλος αδιαφορεί για το αν θα ζήσεις μετά από την οργή του.Δηλαδή ποιό είναι το μέτρο σε αυτές τις καταστάσεις;;Πόσο πρέπει να ενδιαφέρεσαι ή να μην ενδιαφέρεσαι για τη ζωή του άλλου που δεν απειλεί η ύπαρξη του τη δική σου ζωή;Καθόλου,λίγο,πολύ;;Στο ίδιο δελτίο έλεγε ο Λυκουρέζος πως για το νόμο περιουσία και ζωή δεν εξισώνονται,αλλά παρ΄όλα αυτά δεν πήρε θέση γιατί δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία.Πόσο ενδιαφέρεται και αυτός για τον  Ζακ και που πρέπει να τ΄αφήσω;;1 κιλό ενδιαφέροντος 9 κιλά αδιαφορίας;;Η αδιαφορία για τη ζωή ενός ανθρώπου μόνο και μόνο με την υπόνοια ότι έκλεψε δεν μπορεί να ποσοτικοποιηθεί.Αυτό που μπορεί να ποσοτικοποιηθεί είναι για πόσους ανθρώπους θα συνεχίσει κάποιος  να αδιαφορεί για τη ζωή τους..Αυτός που κλέβει ή εν δυνάμει κλέβει είναι στο περιθώριο για πολλούς.Σε ποιο αριθμό σταματάει αυτό σε μια κοινωνία όπου το περιθώριο αυξάνεται με δραματικούς  ρυθμούς;;
Είναι φανερό πως όλοι αυτοί οι νοικοκυραίοι δεν θα μπορούσαν να ζήσουν στις φαβέλες της  Βραζιλίας,αλλά εκεί θα είχαν πάλι τα ίδια κριτήρια αδιαφορίας;;Εάν το περιθώριο είναι αυτός  που είναι από κάτω σου τότε δίνεις κυριολεκτικά το χώρο στους από πάνω να σε κάνουν το επόμενο περιθώριο.