Η μεγάλη παγίδα του ΄΄καθαρού ορθολογισμού΄΄.

 Ο άνθρωπος της φωτογραφίας ονομάζεται Μπέρτραντ Ράσελ.Ουδέποτε απέδωσε τον εαυτό του την επινόηση ενός ΄΄καθαρού ορθολογισμού΄΄.Ο όρος ΄΄καθαρός ορθολογισμός΄΄ υπάρχει για να δηλώσει την επιδίωξη πολλών ατόμων στη δημόσια σφαίρα που αντλούν επιρροές από τον Ράσελ(ή πέφτουν συμπτωματικά σε κοινά σφάλματα),να ασχοληθούν για κοινωνικά ζητήματα χωρίς να λερώσουν τα χέρια τους με τη πολιτική.Και ως προς αυτό αποτυγχάνουν.

  Ξεκινώντας από τον όρο ορθολογισμός είναι δύσκολο κανείς να πει τί μπορεί να πάει στραβά.Πόσο μάλλον όταν αυτός ο ορθολογισμός καθίσταται επιστημονικός.Είναι δύσκολο να το πει κάνεις,δηλαδή,γιατί δεν πάει κάτι στραβά.Ας προσδιορίσουμε δύο συστήματα αντίληψης.Ένα σύστημα αντίληψης όπου το τί πιστεύω για την πραγματικότητα καθορίζεται από το τί με κάνει να νιώθω καλά.Ένα άλλο σύστημα αντίληψης  όπου αυτό που πιστεύω είναι αυτό που βάσει στοιχείων και λογικής είναι πιο πιθανό να είναι πραγματικότητα.Προφανώς το ένα σύστημα αντίληψης θα μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα προσωρινά,αλλά θα μας κάνει να πεθάνουμε πιο γρήγορα,ή να υποβαθμίσουμε τη ζωή μας με οποιοδήποτε τρόπο.Το δεύτερο σύστημα αντίληψης μπορεί σε άμεσο επίπεδο να μην βελτιώνει την ψυχολογική μας κατάσταση,αλλά ο σχεδιασμός της ζωής μας πάνω σε αυτό το σύστημα θα κάνει τη ζωή μας πολύ καλύτερη.Εδώ βρίσκεται το προβάδισμα του ορθολογισμού,δηλαδή,στη λογική της μεγαλύτερης  σε διάρκεια και ποιοτικότερης ανταμοιβής.
  Και τώρα ας κάνουμε μια σκληρή παραδοχή όπως οφείλουμε στον εαυτό μας.Στον ανθρώπινο οργανισμό συνυπάρχουν και τα δύο συστήματα αντίληψης,άρα και στον δικό μας οργανισμό.Δεν θα μπορούσε να μην συνυπάρχουν αφού η συμπεριφορά του ανθρώπινου εγκεφάλου εμφανίζει ανέκαθεν και τις δύο ιδιότητες.Συνεπώς ο οποιοσδήποτε ισχυρίζεται ότι μπορεί με βεβαιότητα και εφαρμόζει κάθε στιγμή μόνο το ένα σύστημα αντίληψης(το δεύτερο),αυτομάτως επιβεβαιώνει πως μόλις εφήρμοσε  το άλλο.
   Κατ΄επέκταση για την βέλτιστη ολοκλήρωση των πιστεύω του καθενός είναι απαραίτητη η αυτοκριτική.Υπό αυτή τη σκοπιά η κάθε αντιλήψη παιρνεί από ένα και δύο και τρία φλιτρα προτού ΄΄μονιμοποιήθει΄΄ σε ένα ΄΄πιστεύω ότι΄΄.Εδώ έρχεται όμως και κάτι άλλο απαραίτητο.Η κριτική.Όπως είπαμε εφόσον συνυπάρχουν αυτά τα δύο στον ανθρώπινο εγκέφαλο ο δικός σου οργανισμός μπορεί να είναι πιο ευάλωτος σε κάποια λογικά σφάλματα που κάνουν εσένα να νιώθεις καλύτερα,αλλά κάποιον άλλον να μην τον κάνουν να νιώθει καλύτερα ή χειρότερα.Κατ΄επέκταση το να είσαι δεκτικός στη κριτική είναι απαραίτητο στοιχείο για ένα σωστό πιστεύω μακροπρόθεσμα.Το οποίο με τη σειρά του σημαίνει δεκτικός στην αντιπαράθεση.Προφανώς κάθε κριτική που σου γίνεται δεν μπορείς  να τη θεωρήσεις αυτόματα σωστή,καθώς και αυτός που κριτικάρει άνθρωπος είναι,άρα πρέπει με τη σειρά σου να ασκείς και εσύ κριτική και να αντιπαρατίθεσαι.Σε τελική ανάλυση αν δεν ξέρεις να κάνεις κριτική πως γίνεται να ξέρεις να κάνεις αυτοκριτική και τούμπαλιν.
 Και εδώ πρέπει να ειπωθεί κάτι που αφορά το πρώτο σύστημα αντίληψης-το ιδεαλιστικό*.Οι άνθρωποι στο μεγαλύτερο διάστημα της καθημερινής τους ζωής δεν θέλουν να αντιπαρατίθενται,νιώθουν άσχημα.Ή για την ακρίβεια θέλουν να αντιπαρατίθενται υπό ιδιαίτερες συνθήκες.Δηλαδή τη συνθήκη ενός ΄΄μεγάλου αδελφού΄΄ (όχι αυτού που μας παρακολουθεί όλους ,αλλά του κανονικού) όπου αντιπαρατίθεται με χαρακτηριστική άνεση διότι ξέρει αρκετά περισσότερα πράγματα,αλλά και διότι αυτό σίγουρα δεν θα έχει συνέπειες στη κοινωνική του ζωή.Κατά συνέπεια ακόμα και αυτές οι αντιπαραθέσεις σε αυτές τις συνθήκες εμφανίζονται αλλοιωμένες.Δηλαδή είσαι πολύ λιγότερο δεκτικός στη κριτική γιατί αυτή η αντιπαράθεση ξεκινάει αντιδιαμετρικά με όλες τις αντιπαραθέσεις που φοβόσουν να κάνεις,Σαν να κρατάς την ανάσα σου και τη στιγμή που σταματάς να τη κρατάς να θες να ανασάνεις περισσότερο για να αναπληρώσεις τον χαμένο χρόνο.Επί της ουσίας ,δηλαδή, με δεδομένο πως  μια αντιπαράθεση μπορεί να χτυπήσει ευαίσθητες χορδές που να αποφύγουν την κοινωνικοποίηση με αυτό το άτομο είτε πρόκειται για φυσική κοινωνικοποίηση είτε πρόκεται για ευρύτερη κοινωνική αποδοχή του άρθρου ,της δουλειάς ή του βίντεο που ανεβάζεις στο διαδίκτυο,με το να αποφεύγεις την αντιπαράθεση χτυπωντας τις ευαίσθητες χορδες του συνομιλητή ή αυτού που επιδιώκεις να γίνει συνομιλητής σου,καταλήγεις πολύ εύκολα να μην συγκρούεσαι /αντιπαρατίθεσαι με πολλές διαδεδομένες αντιλήψεις.

 Υπό αυτή τη σκοπιά η απόσταση από τη πολιτική από τη σκοπιά ενός που θέλει να λέγεται ορθολογιστής έχει μια πολύ καθαρή ερμηνεία.Παρα ταύτα τα πιο σημαντικά από κάθε άποψη κοινωνικά ζητήματα διαπλέκονται άμεσα με τη πολιτική-από τον ίδιο τον ορισμό της πολιτικής και της εξουσιάς.Επί της ουσίας ένας ορθολογιστής που δεν καταπιάνεται με αυτά ειδικά όταν έχει αντίκρισμα ο λόγος του στη δημόσια σφαίρα,τότε σίγουρα πέφτει στο σφάλμα του πρώτου συστήματος αντίληψης.Ακόμα περισσότερο όταν αξιολογεί ιδεολογίες με τους όρους που διαδίδονται στα μέσα,όταν αναζητά ειδησεογραφίες με τους όρους με τους οποίους η κοινωνική-επικοινωνιακή του δράση θα είναι πιο ΄΄προνομιακή στο δημόσιο διάλογο΄΄* τότε αυτά τα σφάλματα καταφέρνουν και αποτυγχάνουν στο θεωρητικό σκοπό της απεμπλοκής από τη πολιτική,ή από το ιδεολογικό bias,όπως ενδεχομένως να το αντιλαμβάνονται οι δρώντες.Το οποίο bias προφανώς και υπάρχει όσο υπάρχουν σε όλες τις σχετικά σταθερές αντιλήψεις των ανθρώπων που συνδεόνται με τη στάση τους απέναντι στη πολιτική και τα κοινωνικά ζητήματα.
Και λόγω αυτόυ έβαλα τον Ράσελ στη φωτογραφία παρ΄όλη την επίκληση που δέχεται από κόσμο που κάνει φανερή προσπάθεια να απεμπλακεί από αυτό το bias.Ο Ράσελ δεν κατάφερε και δεν επιδίωκε να απεμπλακεί από τη πολιτική(βλ.πολιτικές αντιλήψεις Ράσελ,φιλειρηνιστικό κίνημα κτλπ).Στην εποχή που ζούσε (δυο παγκόσμιοι πόλεμοι,ψυχρός πόλεμος,πόλεμος του Βιετνάμ) η απεμπλοκή από τη πολιτική δεν είχε τη προνομιακή θέση στο δημόσιο διάλογο* που έχει σήμερα.Απλά και αυτός με τη σειρά του προσπάθησε να κρατήσει κάποιες καλές για τον ίδιο αποστάσεις όχι με ιδιαίτερη επιτυχία.Το φιλειρηνιστικό του κίνημα του Ράσελ σε καμιά περίπτωση δεν ήταν αυτό που χαρακτήρισε τη μαχητικότητα των δυναμικών αντιπολεμικών κινημάτων αργότερα τα τέλη της δεκαετίας του 60΄(βλ,Μάης του 68 σε Γαλλία,ΗΠΑ,Ιταλία,Μεξικό).Η μη εμπλοκή με τη πολιτική (που εκφράστηκε και  ως  μη εμπλοκή με κοινωνικά ζητήματα τον περισσότερο καιρό) απέκτησε αυτή τη προνομιακή θέση από τα τέλη του 80΄, στην Ελλάδα κυρίως τις δεκαετίες του 90΄,2000΄ και αυτή τη δεκαετία μάλλον πνέει τα ολίσθια.Στην Ελλάδα μπορούμε να πούμε ότι άρχισε να πεθαίνει το 2010,το 2015 είχε σημαντικά σημάδια ότι βρίσκεται κοντά στο θάνατο,(βλ.το κλίμα που υπήρχε τη περίοδο του δημοψηφίσματος) και τα τελευταία τρία χρόνια διασώθηκε προσωρινα.Πάντως ο ΄΄καθαρός ΄΄ ορθολογισμός σίγουρα αργά ή γρήγορα αποτυχαίνει στον σκοπό του και ή λερώνεται από τη μία μεριά της πολιτικής ή από την άλλη ή και από τις δύο.



*Τον όρο ιδεαλιστικό δεν τον χρησιμοποιώ ως γνήσια πειργραφή της αντίληψης ,αλλά περισσότερο πως αυτή η αντίληψη θα μπορούσε να θεωρηθεί πιο συγγενική ή και σχέση  προϊόντος -προέλευσης με αυτό το φιλοσοφικό ρεύμα περί αυτόνομης πορείας των ιδεών.
*Την έννοια της προνομιακής θέσης στο δημόσιο διάλογο θα την αποσαφηνίσω σε επόμενο άρθρο αντίστοιχης κατηγορίας.

Κεφάλαιο:Kυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ Μέρος 1ο

 Στις 25 Ιανουαρίου του 2015 τα αποτελέσματα των εκλογών δίνουν την πρώτη θέση στον ΣΥΡΙΖΑ με 149 έδρες στη Βουλή.Την επόμενη μέρα σε μια λιτή ανακοίνωση ο Πάνος Καμμένος λέει στους δημοσιογράφους ΄΄έχουμε κυβέρνηση΄΄.Είχε κλείσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ή αλλιώς Τσίπρα-Καμμένου.Αυτή η αναδρομή γίνεται τώρα,πρώτον γιατί εξακολουθεί να βρίσκονται στην κυβέρνηση οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και δευτέρον πολιτικά έχουν φάει τα ψωμιά τους,δηλαδή τελειώνουν από την κυβέρνηση και είναι απίθανο να επιστρέψουν σε αυτήν υπό αυτή τη μορφή.Αυτή η αναδρομή δεν θα ειναί χωρισμένη ούτε χρονολογικά ούτε θεματολογικά,αλλά στρατηγικά.Ποια είναι τα πράγματα που στρατηγικά ήθελαν να εκφράσουν αυτά τα δύο κόμματα και τι συμπεράσματα αξίζει να βγάλει κανείς για το τί κάνουν σήμερα.
 Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ως αντιμνημονιακό μέτωπο
 Μετά τις 25 Γενάρη υπήρχαν δύο κόμματα διαθέσιμα να συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ,το Ποτάμι και οι  ΑΝΕΛ.Τα υπόλοιπα κόμματα είτε είχαν αποκλείσει τη συνεργασία βλ.ΚΚΕ είτε είχε αποκλειστεί ντε φάκτο από τον ΣΥΡΙΖΑ από πριν βλ.ΠΑΣΟΚ,ΝΔ.
 Ως αναφορά για το ΚΚΕ,ο ΣΥΡΙΖΑ επιδίωξε πολιτική συνεργασία πάνω στο τίτλο ΄΄μια κυβέρνηση της αριστεράς΄΄ λίγο πριν τις εκλογές του Μαίου του 2012.Η Παπαρήγα από το 2012 για το ΚΚΕ απέκλεισε το ενδεχόμενο με χαρακτηριστική απαξίωση της πρότασης.Το τί εξυπηρετούσε για το ΚΚΕ αυτή η άρνηση είναι μιας άλλης τάξης συζήτηση.Αλλά για το ΣΥΡΙΖΑ είναι εμφανές.Παρ΄ότι τα προγράμματα ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ από το τέλος του συνασπισμού που οδήγησε στη συγκυβέρνηση με Μητσοτάκη,εμφανίζονται ασύμβατα ήξερε  πως ανεξάρτητα από το ποιά θα είναι η απάντηση του ΚΚΕ η κατάσταση για τον ΣΥΡΙΖΑθα είναι κερδισμένη πολιτικά σε κάθε περίπτωση.Εάν το ΚΚΕ δεχόταν τότε σίγουρα το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ θα ενέπνεε πολύ περισσότερο σαν κύρια πρόταση σοσιαλδημοκρατικού τύπου διακυβέρνησης από το οποιοδήποτε πρόγραμμα του ΚΚΕ που ελέω των δύο δεκαετιών αριστεριστικής ρητορικής ή θα ήταν αντιφατικό με τη μέχρι τότε πορεία του ή θα ήταν ένα κενό γράμμα βλ.πρόγραμμα για τη κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής.Κάθε φορά όμως που το ΚΚΕ αρνιόταν επιδεικτικά έμοιαζε σαν να ήθελε να αποφύγει καθήκοντα εξουσίας μιας κια δεν είχε σοβαρή εναλλάκτική  σε σχέση με την πολιτική πρόταση της κυβέρνησης της αριστεράς εκτός από την επίκληση στο μέλλον.
 Από ΠΑΣΟΚ,ΝΔ τα πράγματα ήταν απλά .Η συνεργασία μαζί τους θα θεωρούταν συγχωροχάρτι  στη βάρβαρη πολιτική των μνημονίων,άρα αμέσως ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπαιρνε σειρά με Καρατζαφέρη,Κουβέλη.Το Ποταμί από την άλλη ήταν μια ανοικτή πόρτα,αλλά ήταν ταυτόχρονα ανοικτή πόρτα και για τους άλλους.Για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν βασική η αντιπαράθεση με το ποτάμι καθώς είναι φανερό πως ένα αστικό κόμμα του λεγόμενου ακραίου κέντρου θα αποτελούσε αποκούμπι για απογοητευμένους ψηφοφόρους των ΝΔ ΠΑΣΟΚ(βλcuididianos στην Ισπανία.,Μακρόν στη Γαλλία).Αυτό αποτελούσε για το ΣΥΡΙΖΑ μια εκλογική απειλή,αλλά και για τον όποιο μακροπρόθεσμο ρόλο επιδίωκε να παίξει στη πολιτική σκηνή.Παρ΄όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ στα πολιτικά πάνελ νουθετούσε το ποτάμι να πάρει θέση και δεν αντιπαρατίθοταν με όρους ΝΔ,ΠΑΣΟΚ ή και ΔΗΜΑΡ παρ΄όλο που ήτνα φανερό πως μπορούσε να παίξει(το Ποτάμι) το ρόλο της ΔΗΜΑΡ ακόμα καλύτερα.Αυτό είναι αναγνωριστικό ότι το προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ ήθελε συνεργασία,συμμαχία με βάση το τί κάνεις σήμερα σε σχέση με τα μνημόνια και όχι το τι προτείνεις,ανεξάρτητα πόσο άσχημη θα ήταν μακροπρόθεσμα για τον ΣΥΡΙΖΑ μια συνεργασία με το Ποτάμι.Για αυτό το ζήτημα της συνεργασίας με το Ποτάμι και με τη ΔΗΜΑΡ είχε μείνει ανοικτό και για αυτό δέκτηκε στους κόλπους του ΄΄το μισό ΠΑΣΟΚ΄΄.
 Παρ΄όλα αυτά η συνεργασία με τους ΑΝΕΛ έγινε ΄΄υπερβολικά΄΄ εύκολα και γρήγορα,μόλις σε λίγες ώρες.Στην Ιταλία δύο κόμματα με μικρότερες πολιτικές διαφορές(Κίνημα5 αστέρων,Λέγκα του Βορρά) χρειάστηκαν κάτι παραπάνω από δύο μήνες σε ένα επίσης πολωμένο πολιτικό κλίμα.Κυριολεκτικά το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ βασιζόταν σαν να περιμένε τους ΑΝΕΛ να μπουν ση Βουλή σε περίπτωση που δεν έπαιρνε αυτοδυναμία και όλα τα υπόλοιπα να ήταν εφεδρικές κακές λύσεις που θα οδηγούσαν πιθανόν γρήγορα σε νέες εκλογές.Υπό αυτήν την έννοια το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ κατά αντιστοιχία ήταν ένα.Αντιμνημόνιο.Εκ των πραγμάτων αυτό από μεριάς  ΣΥΡΙΖΑ παιρνούσε σε μια κατάσταση μέριμνας για τα φτωχά λαικά στρώματα και για τους ΑΝΕΛ πιο εθνικόπατριωτικό χαρακτήρα.Το προφίλ της κυβέρνησης προσπαθούσε να κάνει έναν εντελώς στρεβλό αντικατοπτρισμό του τί συνέβαινε στις πλατείες του 2011-2012 κυρίως στις συνειδήσεις των ανθρώπων.Παρ΄όλα αυτά οι πρώτες βδομάδες είχαν μια τρανταχτή επιτυχία(δημοσκοπήσεις της περίοδου) για να ακολουθήσει η πρώτη τρανταχτή αποτυχία στη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη.
 4 μήνες αργότερα αφού είχε υποχωρήσει σε μια σειρά πραγμάτων έχοντας δεσμεύσει αποθεματικά ταμείων κτλπ,οδηγήθηκε στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου για αν το θα έρθουν νέα μέτρα.Μέχρι σήμερα κανείς δεν μπορεί να πει τι απ΄όλα σκεφτόταν ο Τσίπρας με αυτή την απόφαση.Μένει ένα φυσικό ερώτημα εάν τρόμαξε με την ΕΚΤ ή αν ήλπιζε σε ένα καλό για τον ίδιο αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα,δηλαδή μια ηρωική απόδραση από μια οριακή ήττα του ΟΧΙ ή μια οριακη νίκη του ΟΧΙ που του δίνει το ελεύθερο να παρουσιαστεί ως συμφιλιωτής.Όπως και να έχει οι αυταπάτες ήταν τεράστιες για τον ίδιο και λαικές μάζες,η εργατική τάξη και τα φτωχά λαικά στρώματα ήταν αρκετά αποφασισμένα παρ΄όλες τις πιέσεις της περιόδου.Την επόμενη μέρα ο Τσίπρας είχε κείμενο για το ρόλο του επίδοξου συμφιλιωτή,εργατικής τάξης και αστών,μνημονιακών αντιμνημονιακών,μια μεγάλη αντίφαση καθώς ο ένας επιβάλλει και ο αλλος αποδέχεται ,δεν θα μπορούσε όμως να έχει ετοιμάσει κάτι άλλο.Και αυτό ήταν το τέλος του αντιμνημονιακού μετώπου.Το μπλοκ του ΟΧΙ που ήταν αυτό που είχαν αφήσει πίσω τους οι πλατείες είχε πλέον ένα ξεκάθαρο διχασμό.Και αυτός ο διχασμός δεν ήταν τίποτα άλλο από τις μάζες με τους εκπροσώπους τους.

Ζακ Κωστόπουλος και ΜΜΕ

Στις 21 Σεπτεμβρίου σκοτώνεται ο Ζακ Κωστόπουλος.Δεν θα αναφερθώ στην ιδιότητα του καθώς στην προκειμένη περίπτωση δεν παίζει βασικό ρόλο.Έχει σημασία όμως να ξέρουμε ότι οι άνθρωποι έχουν όνομα και επώνυμο.Όχι γιατί το αμφισβήτησε ποτέ κανείς,αλλά γιατί στην ειδησεογραφία το όνομα ενός ανθρώπου παραλείπεται ή συμπεριλαμβάνεται ανάλογα με την έμφαση που θέλει να δώσει κανείς στην είδηση.Άλλο να δολοφονείται ο Ζακ Κωστόπουλος και άλλο ένας ΄΄επίδοξος ληστής΄΄.Όπως είχει πει και ο Τάιλερ Ντέρτεν στο fight club ΄΄είχε όνομα(Ρομπερτ Πόλσεν) και πέθανε,μάθετε το τουλάχιστον΄΄ ή κάπως έτσι.Ας δούμε μερικά μέσα που δεν το μάθανε.
ΣΚΑΙ

Νεκρός ο ληστής που επιχείρησε ληστεία κοσμηματοπωλείου και τραυματίστηκε

Χτυπήθηκε από σπασμένα τζάμια και παρουσίασε έντονη αιμορραγία.Έχασε τη ζωή του ο άνδρας που επιχείρησε να πραγματοποιήσει ληστεία σε κοσμηματοπωλείο στην Ομόνοια και τραυματίστηκε σοβαρά από τα θραύσματα της τζαμαρίας του μαγαζιού, την οποία και έσπασε προκειμένου να φύγει όσο το δυνατόν συντομότερα από το μαγαζί.

Ειδικότερα, ο ληστής, ο οποίος κρατούσε μαχαίρι, είχε καταφέρει να εισέλθει στο εσωτερικό του καταστήματος κατά την διάρκεια ολιγόλεπτης απουσίας του ιδιοκτήτη , ο οποίος και θέλησε να πάει στο περίπτερο.

Καθώς άρχισε να αρπάζει πολύτιμη λεία, έγινε αντιληπτός από περαστικούς που στάθηκαν έξω από το κατάστημα.

Ο άνδρας, πανικόβλητος, προσπάθησε να δραπετεύσει ανεπιτυχώς από την πόρτα ασφαλείας.

Εν συνεχεία άρπαξε έναν πυροσβεστήρα και έριξε την τζαμαρία.

Χτυπήθηκε από σπασμένα τζάμια και παρουσίασε έντονη αιμορραγία.

Πηγή: http://www.skai.gr/news/greece/article/384009/nekros-o-listis-pou-epiheirise-listeia-kosmimatopoleiou-kai-traumatistike-21-9-2018/#ixzz5S3Rez3mv

STAR

Ληστής πέρασε μέσα από βιτρίνα κοσμηματοπωλείου και σκοτώθηκε

Δείτε τις αποκλειστικές εικόνες του Star - Αιματηρή απόπειρα στην Κάνιγγος

Πηγή:https://www.star.gr/eidiseis/ellada/435969/kaniggos-aimathrh-lhsteia-skotwthhke-o-lhsths

Ενδιαφέρον έχει και αυτή η κάλυψη της είδησης.

http://www.ant1news.gr/news/Society/article/515289/nekros-o-antras-poy-prospathise-na-klepsei-kosmimatopoleio

Μπορεί να πει κανείς εύκολα ότι αν δεν γνωρίζεις το όνομα του πως τον αναφέρεις;;Σίγουρα με πολλούς τρόπους ,όπως φαίνεται όμως πολλά ακόμα που αναφέρουν δεν γνωρίζανε οι συγκεκριμένοι οι δημοσιογράφοι όπως τα αίτια θάνατου του Ζακ,το τί πραγματικά συνέβη -μιας και πολλά πραγματα που περιγράφονται δεν συνάδουν με το βίντεο.

Ας πούμε όμως τί δείχνει αυτό το βίντεο.Μίλωντας στο δελτίο της δευτέρας 24/9 o Χατζηνικολάου λέει με μια ιδιαίτερη πολιτική ορθότητα που τον διακρίνει να μην κάνουμε εκτιμήσεις γιατί δεν γνωρίζουμε όλα τα στοιχεία.Ενδιαφέρον αν εξαιρέσεις το πως καλύφθηκε δημοσιογραφικά το περιστατικό από το ίδιο του το κανάλι.Αυτό το βίντεο όμως ,που δεν χρειάζεται παραπομπή καθώς παίζει παντού, τί δείχνει;;
Δείχνει τον Ζακ εγκλωβισμένο σε ένα κοσμηματοπωλείο,που πολλοί θεωρούν ότι πήγε να κλέψει,αλλά αυτό δεν μας αφορά προς το παρόν ,δύο άτομα να τον παρακολοθούν απ΄έξω ο ένας εκ των οποίων πετάει ένα αντικείμενο πάνω του,ο Ζακ αποτυγχάνει να απεγκλωβιστεί με έναν πυροσβεστήρα και βγαίνει σχεδόν σε οριζόντια στάση σπάζοντας το τζάμι μιας βιτρίνας,όπου τα γυαλία που σπάει τα κλωτσάνε τα δύο άτομα κατά πάνω του.Αφού καταφέρει να βγεί αυτή τη φορά βρίσκεται σε οριζόντια σταση με το έδαφος και η κλωτσιές συνέχίζουν η μια εκ των οποίων πατάει το κεφάλι του στα σπασμένα γυαλία.Εκεί κάποιος σταματάει τα δύο άτομα.Η συνέχεια είναι άνευ συζήτησης γιατί όποια ζημιά και αν ήταν να γίνει έγινε τότε.
Κυκλοφόρησε η είδηση πως η αιτία θανάτου δεν είναι οι κακώσεις.Αδιάφορο!Είτε οι κακώσεις να είναι είτε η αιμοραγία είτε μια ανακοπή καρδίας.αυτό που προκάλεσε επί της ουσία τον θάνατο κατά πάσα πιθανότητα σύνεβη τη στιγμή που ήταν κάτω όπως το βλέπαμε στο βίντεο.Εκτός αν ψάχνει κανείς για βολικές και εξαιρετικά αυθαίρετες ερμηνίες για να βρει την απάντηση.
Γράφοντας αυτά δεν νιώθω και πολύ βιαστικός να βγάλω κάποια συμπεράσματα.Μερικές φορές όσο και αν η εικόνα είναι χίλιες λέξεις αυτές οι χίλιες λέξεις χρειάζονται να ειπωθούν για να βγάλεις συμπέρασμα.Και είναι εξαιρετικά απλό συμπέρασμα αυτό που θα βγάλω.Δύο άτομα βλέπουν έναν άλλο άνθρωπο,τον Ζακ στη προκειμένη περίπτωση σε οριζόντια θέση και υπό την υπόνοια ότι σκόπευε προηγουμένως να κάνει ζημιά στην περιουσία τους τον σκοτώνουν.Δεν απειλήθηκαν σε καμιά περίπτωση,ούτε προσπάθησαν να τον ακινητοποιήσουν.Έκαναν αυτό που φώναζαν ακόμα και όσοι είδαν το βίντεο στα social media εκτιθέμενοι δημόσια και υποτίθεται ψύχραιμοι.Έκαναν αυτό που έκαναν και τα κανάλια στη κάλυψη της είδησης.ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΑΝ για τη ζωή του Ζακ.Μπροστά στο μένος  για το ενδεχόμενο να χάσουν κομμάτι από την περιουσία τους το μερίδιο τους δεν υπολόγισαν ότι υπάρχει μια ζωή κάτω από τα πόδια τους,πέρα από τα πληκτρολόγια τους,πέρα από την ειδησεογραφία τους και το newsroom τους.Άλλοι αδιαφόρησαν σε σημαντικότερες καταστάσεις και με σημαντικότερες επιδιώξεις με πιο σημαντικά αποτελέσματα,άλλοι σε λιγότερο σημαντικές καταστάσεις και επιδιώξεις με υποδεέστερα αποτελέσματα.Το θέμα είναι ότι πρόκειται για κανιβαλισμό.Η καρδιά του κανιβαλισμού δεν είναι το πόσο αισθητικά  απεχθές ακούγεται κάποιος να τρώει άνθρωπο,αλλά ότι κάποιος μπροστά στις ορέξεις του αδιαφορεί για τη ζωή του διπλανού του.

Βλέπω πολλούς ψύχραιμους σχολιαστές να λένε ότι υπερέβαλλαν ο καταστηματάρχης και ο συνεργός του.Είναι υπερβολή όταν ο άλλος αδιαφορεί για το αν θα ζήσεις μετά από την οργή του.Δηλαδή ποιό είναι το μέτρο σε αυτές τις καταστάσεις;;Πόσο πρέπει να ενδιαφέρεσαι ή να μην ενδιαφέρεσαι για τη ζωή του άλλου που δεν απειλεί η ύπαρξη του τη δική σου ζωή;Καθόλου,λίγο,πολύ;;Στο ίδιο δελτίο έλεγε ο Λυκουρέζος πως για το νόμο περιουσία και ζωή δεν εξισώνονται,αλλά παρ΄όλα αυτά δεν πήρε θέση γιατί δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία.Πόσο ενδιαφέρεται και αυτός για τον  Ζακ και που πρέπει να τ΄αφήσω;;1 κιλό ενδιαφέροντος 9 κιλά αδιαφορίας;;Η αδιαφορία για τη ζωή ενός ανθρώπου μόνο και μόνο με την υπόνοια ότι έκλεψε δεν μπορεί να ποσοτικοποιηθεί.Αυτό που μπορεί να ποσοτικοποιηθεί είναι για πόσους ανθρώπους θα συνεχίσει κάποιος  να αδιαφορεί για τη ζωή τους..Αυτός που κλέβει ή εν δυνάμει κλέβει είναι στο περιθώριο για πολλούς.Σε ποιο αριθμό σταματάει αυτό σε μια κοινωνία όπου το περιθώριο αυξάνεται με δραματικούς  ρυθμούς;;
Είναι φανερό πως όλοι αυτοί οι νοικοκυραίοι δεν θα μπορούσαν να ζήσουν στις φαβέλες της  Βραζιλίας,αλλά εκεί θα είχαν πάλι τα ίδια κριτήρια αδιαφορίας;;Εάν το περιθώριο είναι αυτός  που είναι από κάτω σου τότε δίνεις κυριολεκτικά το χώρο στους από πάνω να σε κάνουν το επόμενο περιθώριο.